در صورت مشقت طلب بخشش يا عارية وحتى قبول آن بر أو واجب نيست ، وبه دستور نماز برهنگان نماز بخواند . ( مسأله 826 ) : لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براي كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست ، مانند اين كه روحاني لباس نظامى بپوشد ، چنانچه هتك حرمت ويا مايه شهرت باشد ، بنابر احتياط لازم جايز نيست ، واگر با آن نماز بخواند وتنها ساترش باشد ، بعيد نيست نمازش باطل شود . ( مسأله 827 ) : اگر مرد لباس زنانه وزن لباس مردانه بپوشد ، چنانچه زي خود قرار دهد بنابر احتياط حرام است ، ونماز خواندن با آن حكم مسأله گذشته را دارد . ( مسأله 828 ) : كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر لحافش از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد ، نماز در آن جايز نيست هر چند برهنه نباشد ، واگر نجس يا ابريشم باشد ، چنانچه پوشيدن بر آن صدق كند نماز در آن جايز نيست ، بلكه روى خود كشيدن آن هم محل اشكال است ، اما تشك به هر حال مانعى ندارد ، مگر اين كه مقدارى از آن را به خود بپيچد ، كه در عرف پوشيدن گفته شود ، در اين صورت حكم آن حكم لحاف است . مواردى كه مىتوان با بدن يا لباس نجس نماز خواند ( مسأله 829 ) : در پنج صورت ، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است : أول : آن كه به سبب زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو هست ، بدن يا لباسش به خون آلوده شده باشد . دوم : آن كه بدن يا لباسش به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريبا به اندازه بند سر انگشت سبابه - شهادت - ويا مساوى يك اشرفى ، مىشود ) به خون آلوده باشد . سوم : آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .